Expertisegroep | CONFLICTEN EN FRICTIES: Waarom een Mediator?
15887
post-template-default,single,single-post,postid-15887,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-theme-ver-9.2,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2.1,vc_responsive
 

CONFLICTEN EN FRICTIES: Waarom een Mediator?

CONFLICTEN EN FRICTIES: Waarom een Mediator?

OMGAAN MET CONFLICTEN EN FRICTIES: Winnen of oplossen?

(Reflecties over Mediation)

Discrepanties tussen feiten en wensen

Een mens wordt regelmatig geconfronteerd met gedragingen en omstandigheden die strijdig of onverenigbaar zijn of lijken met de eigen doelen, waarden en/of verwachtingen.

Er is dan een discrepantie tussen feiten en wensen

Als die discrepantie het gewenste handelen of de gewenste omstandigheid blokkeert of belemmert volgt er berusting, frustratie of een conflict.

Gedraging van een ander kan afbreuk doen aan het welbehagen, maar niet noodzakelijkerwijs frustreren, belemmeren of blokkeren. Er is dan sprake van een frictie; het nadeel is eerder emotioneel dan materieel.

Voor het hervinden van het welbehagen en/of het opheffen van de blokkering van het gewenste heeft de mens soms advies en/of begeleiding nodig.

Van oudsher worden er bij conflicten advocaten en andere juridische dienstverleners ingeschakeld. Tegenwoordig wordt ook een onpartijdige mediator aanbevolen.

Waarom is mediation nog niet populair?

Mediation wordt door velen niet omarmd om tot een oplossing te komen bij een frictie of conflict; dit ondanks het feit dat ook de overheid mediation onder het publiek wenst te bevorderen.

Een conflict wordt immers vaak gezien als een wedstrijd die men moet winnen. Bij een wedstrijd gaan tegenstanders niet proberen in harmonie tot overeenstemming te komen. Mediation willen, kan gezien worden als een “zwakte”

Een deskundige wordt doorgaans ingeschakeld bij een behoefte om de eigen visie zo slim mogelijk te verwoorden en het eigen belang te laten behartigen door de “specialist” die de “overwinning” van een opdrachtgever als enige missie ziet.

Indien emoties overweldigend zijn gaat men er ook snel van uit dat harmonie of een “oplossing in der minne” niet meer mogelijk is. Het inschakelen van een Mediator wordt dan niet als optie overwogen.

Toch een mediator inschakelen?

De wens om een mediator in te schakelen is afhankelijk van of en in hoeverre men bewust is van het feit dat een winst voor de “tegenpartij” niet gelijk staat aan een eigen verlies en dat win-win voor beiden de hoogst haalbare winst is. De ene partij dient bereid en in staat te zijn de andere een goed resultaat te gunnen zonder zichzelf als “verliezer” te ervaren.

Tot een oplossing te komen door tussenkomst van een Mediator kan tijd en geld besparen. Bovendien kunnen positieve elementen van een voorheen “goede” verhouding behouden worden of zelfs worden verbeterd.

Het is niet vreemd dat bij echtscheidingen mediation in opmars is. Een echtscheiding is het resultaat van discrepanties tussen voormalige geliefden die vaak gemeenschappelijke belangen hebben opgebouwd.

Bij redelijke stellen is het voordeel van een win-win resultaat bij echtscheiding duidelijker zichtbaar dan bij andere vormen van fricties en conflicten.

Mediation, de overheid, de advocatuur en de markt

Het grote publiek is onvoldoende bekend met de voordelen van mediation indien er sprake is van een frictie of conflict. Velen weten niet eens wat mediation inhoudt.

De promotie door de Nederlandse overheid was en is halfslachtig. Slogans zoals “een slimme meid is op haar toekomst voorbereid” (bevordering van belangstelling voor exacte vakken bij meiden) is veel bekender dan enig campagne gericht op de bevordering van mediation bij conflictsituaties.

Bovendien werkt de advocatuur de popularisering van mediation tegen nadat gebleken is dat de aanpak van advocaten de essentie van mediation aantast (de eerste generatie gecertificeerde mediators bestond uit advocaten die op hun kaartje trots de aanduiding “advocaat en mediator” plaatsten).

De advocaat wenst zijn dominante rol als “conflict deskundige” niet kwijt te raken en benadrukt veelvuldig de zogenaamde superioriteit van zijn aanpak.

De “niet juridische mediator” moet zich wel bewust zijn van het feit dat juridische kennis handig is bij het formuleren van afspraken naar aanleiding van een mediation traject. Bovendien moeten afspraken soms aan hun juridische haalbaarheid worden getoetst. Een goede mediator weet waar de grenzen liggen van zijn expertise.

De eigen verantwoordelijkheid van mediators

Deels is de neerbuigende houding ten opzichte van de “niet juridische mediator” aan de beroepsgroep zelf te danken. Er is een afwachtende houding wat betreft het aanboren van en het inspelen op de potentieel enorme markt.

Verder hebben de certificerende organisaties niet gewerkt aan de stimulering van specialismen binnen de beroepsgroep en is de competentie van een mediator voornamelijk getoetst aan de hand van algemene vaardigheden.

Voor een beter imago van mediators is het profileren van specialismen, gekoppeld aan hun opleiding en expertise noodzakelijk. Mediators moeten bereid zijn om daaraan mee te werken…Het ene conflict is het andere niet!

Zoals eerder gemeld is het ook belangrijk om de grenzen van de eigen kennis te kennen zodat tijdig anderen kunnen worden ingeschakeld in het belang van wie een beroep doet op de mediator.

Zonder een profilering met specialismen is mediation in het conflictenlandschap vergelijkbaar met een medisch landschap met teveel basisartsen en zonder specialistische chirurgen, oncologen, kinderartsen, cardiologen, psychiaters etc.

Bij specifieke conflicten vlucht het publiek naar beroepsgroepen waarbij het duidelijker is wie deskundig is bij welk soort conflict.

En nu?

Mediators moeten voortdurend werken aan persoonlijke ontwikkeling:

Algemene “mediation vaardigheden” moeten gekoppeld worden aan expertise (kennis, talent en ervaring) teneinde een specialisme uit de kast te halen.

Verder leidt deelname aan een gestructureerd netwerk met andere specialisten tot versterking.

De leiding van een netwerk dient de markt in de gaten te houden, te reageren op plannen en voornemens van de overheid, initiatieven te nemen om de ontwikkeling van expertise en specialismen te faciliteren, de inschakeling van het netwerk door acties te bevorderen…

en ervoor zorgen dat veel mensen blij worden en blijven door de aanpak van aan het netwerk aangesloten (gespecialiseerde) mediators.

Dwight P. Isebia

-Expertisegroep

delen op social media
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.